HyperText Markup Language (HTML) is de fundamentele opmaaktaal die wordt gebruikt om webpagina's te structureren en te formatteren. Het is een van de drie kerntechnologieën van het World Wide Web, samen met CSS (Cascading Style Sheets) voor styling en JavaScript voor interactiviteit.
HTML bestaat uit een reeks elementen, ook wel tags genoemd, die browsers vertellen hoe content moet worden weergegeven. Deze elementen definiëren verschillende onderdelen van een webpagina, zoals koppen, paragrafen, links, afbeeldingen, formulieren en meer. HTML is geen programmeertaal, maar een opmaaktaal die de structuur en semantiek van webcontent beschrijft.
Geschiedenis en evolutie
HTML werd in 1991 ontwikkeld door Tim Berners-Lee, de uitvinder van het World Wide Web. Sindsdien heeft de taal verschillende versies doorlopen, waarbij HTML5 de huidige standaard is. HTML5 introduceerde vele nieuwe elementen en mogelijkheden, waaronder native ondersteuning voor video en audio, canvas voor graphics, en semantische elementen zoals <article>, <section> en <nav>.
Structuur van HTML
Een HTML-document heeft een vaste structuur die begint met een <!DOCTYPE html> declaratie, gevolgd door het <html> element dat het hele document omvat. Binnen dit element bevinden zich twee hoofdsecties:
- <head>: Bevat metadata, zoals de paginatitel, karakterset, links naar stylesheets en scripts
- <body>: Bevat alle zichtbare content van de webpagina
Semantische HTML
Modern HTML legt sterke nadruk op semantiek - het gebruik van elementen die betekenis geven aan de content in plaats van alleen visuele presentatie. Semantische HTML verbetert de toegankelijkheid voor screenreaders, helpt zoekmachines content beter te begrijpen, en maakt code onderhoudsvriendelijker. Voorbeelden van semantische elementen zijn <header>, <footer>, <article>, <aside> en <main>.
